Witam. Na wstępie chciałbym się przedstawić - jestem Robert .

A więc: jak wygląda sprawa po zakończeniu tych studiów? Mam na myśli pracę, gdyż chciałbym w przyszłości wyjechać do Japonii. Japonią interesuję się od niedawna (ok. pół roku) jednak uczęszczam na dodatkowe lekcje języka japońskiego i nauka tego języka sprawia mi to dużo przyjemności. Aktualnie jestem uczniem I klasy liceum i dotychczas nie wiedziałem co po skończeniu liceum chciałbym robić. Stąd pomysł o studiach Japonistyki. Wiem, że ciężko dostać się owe studia, lecz jak to wszystko wygląda w praktyce po ukończeniu? Zdaję sobie sprawę z tego, że biegła znajomość angielskiego i japońskiego w znalezieniu pracy w Japonii mi nie pomoże. A może jestem w błędzie? Czekam z niecierpliwością na wasze opinie/uwagi.


Pozdrawiam.

Uff, dzięki za pocieszenie co do trudności dostania się na studia. Wszyscy mnie tak straszą, że zastanawiałem się nad zmianą decyzji...ale cóż, będę kuł i kuł i na pewno się uda .

A co do pracy: też słyszałem, że głównie popyt na informatyków jest choć chciałem się upewnić i teraz już wiem. Jednak dla mnie studia informatyczne odpadają - matma to moja pięta achillesowa, natomiast w przedmiotach humanistycznych czuję się jak ryba w wodzie stąd pomysł o japonistyce. No cóż, zobaczymy jak się wszystko ułoży, najwyżej będę pracował w supermarkecie/sprzątał magazyny, ale na pewno wyrwę się z Polski .


Dziękuję za pomoc, pozdrawiam.

Dlaczego w supermarketach z obcokrajowcami więcej szkód niż korzyści? Chodzi o barierę językową czy o coś innego?

W każdym bądź razie dziękuję za podniesienie na duchu .

Pozdrawiam

Po pierwsze - bariera jezykowa, po drugie - styl pracy, po trzecie - wyglad, jesli masz do czynienia z klientami. Azjaci sie szybciej asymiluja, lepiej pracuja, stad problemy.


Na pewno jest szansa dostac taka prace. Musisz miec bogate portfolio i osiagniecia. Od zera bedzie ciezko.

To czy beda niechetni czy nie, zalezy w 95% od ciebie. Nie ma co sie ekscytowac stereotypami. Nie wiem, czy trudno sie dostac do jp firmy, hmm... ja nikogo nie znam osobiscie, kto pracuje w 100% japonskiej firmie po japonsku ale pewnie jest niemalo.

OK, z tym to sie kompletnie nie zgodze. Japonczycy , przynajmniej ci w mojej firmie, sa tak nieprzystosowani do zycia i tak bezmyslni ze nawet mi sie nie chce o tym mowic. Jesli nie ma w manualu to mu sie error wyswitli na androidowym czole i zwody spala. To ze oni pracuja 25 godzin dziennie nie znaczy ze sa wydajni. Nie spotkalem sie jeszcze z bardziej bezmyslnym podejsciem do pracy.

Pewno ze sie latwo adaptuja - nie maja osobowosci.

Ja pracowalem w 100% japon. firmie tylko po Japonsku. Prawda jest taka - jesli firma japonska ma doczynienia z krajami poza Japonia to zatrudnia obcokrajowca. Choc z reguly zalezy od tego kogo sie zna.

Ja zaczynalem w Japoni od zera, bez wizy. Wyszedlem na ulice i znalazlem prace. Jak chcesz to znajdziesz. Konoyaro ma racje ze liczy sie determinacja. Pozatym Japoncy uwazaja ze kazdy moze sie wszystkiego nauczyc. To ma dobre i zle strony. Dobre jest to ze latwiej znalezdz prace, zle to ze wiele osob pracuje na stanowiskach na ktore sie kompletnie nie nadaja, choc im sie wydaje ze sa genialni.

ja tak sobie wlasnie myslalem ze pewno chodzi ci o to ze oni nie narzekaja i robia to jak im kazano przez 50 lat bez myslenia jak to usprawnic.

Ja bylem bardzo bliski znienawidzenia tego narodu przez moja firme, nawet mialem blokade w nauce jezyka, albo utrzymywaniu tego co sie nauczylem, i teraz musze odrabiac zaleglosci. W rezultacie uswiadomilem sobie ze sa jednostki ktore maja zupelnie inne podejscie do zycia. Szkoda tylko ze nie staraja sie zmienic status quo.
Ta ich biernosc mnie zabija. Wyjascia to tez ilosc samobojstw: nie potrafia sie zrelaksowac, ani odreagowac, to sie kumuluje i boom! Europejczyka jak wkurza to wstaje i mowi, no chyba ze Francuz ktory boi sie ze nagla mimika twarz zniszczy mu makijaz, a Japonczyk jak sie nie zgadza to mowi "ha wakarimashita, arigatou gozaimasu, shachou", klania sie i robi na przekor sobie. Fucking poofs.

Rezultat tego jest taki, ze jesli wydam moja ksiazke to chyba tylko w Chinach albo Korei gdzie japoncow nie lubia, bo tu to mnie chyba potna paleczkami jak ugotowane tofu.

 

Dlaczego?
Tylu tu japonistyczno-studyjnych asow na tym forum, ze zabraknie miejsca?
Kazdy sobie lubi powatpic, ale jak chcesz tam isc to po prostu idz i juz.